Epidemiologie? Op de plaatst rust!


Er is nogal wat ophef ontstaan op de verschillende media over tapen tegen hooikoorts. De gezondheidsclaim dat 84% van de hooikoortspatiënten baat heeft bij taping blijkt nogal wankel. Via een fact check blijkt het niet te werken. Het wordt zelfs aangekondigd als HOAX (Hoax is Engels voor poets, nep, bedrog, truc, oplichterij). Is dat terecht?

Als ik die fact check lees dan staat er volgens mij in dat het huidige onderzoek, uitgevoerd door de leverancier, niet veel zegt en geen wetenschappelijke basis heeft. Dat klopt, wordt zelf ook toegegeven (Mea Culpa) door de fabrikant. Oké niet netjes, mooier voorgespiegeld dan in werkelijkheid is. Mag niet. Maar ik kijk graag eventjes ‘achter’ het waarde-oordeel… Bij mij komen er dan direct twee vragen naar boven. Werkt tapen ook echt niet en kun je het dus uit je behandelmogelijkheden halen of is het onderzoek naar de werking gewoon niet goed / niet compleet uitgevoerd?

Normale verloop argument

Ik lees verder… Ik ‘leer’ dat Hooikoorts sowieso gepaard gaat met oplevingen en remissies. Volgens de fact check kan het dus net zo goed op placebo berusten want - volgens de fact check - als je nu precies een tape plaatst in een periode van afname van de klachten dan komt het positieve effect niet door de tape, maar door een 'normaal' verloop van de hooikoorts. Dit ‘normale verloop argument’ doet ons vak wat mij betreft te kort.

Het 'normale verloop' argument wordt binnen de epidemiologie, de leidende manier van onderzoek binnen ons vakgebied, heel vaak gebruikt. Persoonlijk vind ik dat een lastige want (gechargeerd) in principe leeft elke klacht/aandoening op en zal uiteindelijk ook wel weer verminderen. En o ja als je overlijdt, zijn alle symptomen verdwenen, schijnt enorm effectieve aanpak te zijn.

Maar alle gekheid op een stokje, als je dat ‘normale verloop’ argument werkelijk doortrekt dan is fysiotherapie eigenlijk nooit geïndiceerd. Goed behandelresultaat? Welnee is het normale verloop.

Ik beschouw de evidentie die we verkrijgen uit de Random Clinical Trial (RCT), de heilige graal binnen de epidemiologie, als rijtjeswetenschap. Een rijtje proefpersonen met werkende interventie, een rijtje proefpersonen met geen werkende